در ستايش زندگي
آدمي از ديرباز , آنجا كه سختيها , دردناكي هاي زندگي , فروبسته ماندنِ خواسته ها , خواهشها , تمنيات و آرزوهاي دست نيافتة خويش را نگريست , خروشيد : » پس كي خوشبختي و سعادت رو خواهد كرد ؟ «
آنگاه چاره اي انديشيد , آستين همت بالا زد , گره بر جبين نهاد و بر راهِ خوشبختي و دست يافتن به آرزوها و كامهايِ خود خواهانه اش گام سپرد .
آري , آدميان جوياي سعادت , نيكنامي , خوشي و شادماني بودند , هستند و خواهند بود . اساساَ زندگي بدون چنين چشم اندازي عبث , بيهوده و بي انگيزه خواهد بود و ماجرائي پس دردناك درپي خواهد داشت . ليكن آدميان براي چنين چشم اندازي چه پيكارها , گران انديشيها , خون دل خوردنها و تلاشهائي كه نكردند در بيرون و درون خويش . اما نصيب ...... دريغا .
پيروزي هيچگاه آسان به دست نمي آيد . قدم نهادند , دويدند , ره جستند , نيافتند ولي هيچگاه آنرا با مرگ تعويض نكردند . آدميان حتي در مرگ هم جلودار بودند و هستند چرا كه آن را ضرورت حيات دانستند .
» پيش خواهيم رفت , حتي در مرگ , ما جلوتريم . «
رومن رولان
نبرد آدمي با هستي جهت به دست آوردن آرامش , آسايش , سعادت و يگانگي , ن...