رد شدن به محتوای اصلی
8روز به 18 تیر مانده است.
پیدا کنید وظیفه خودمان را
روزنامه ايتاليايی «ايل ريفرميستا» فراخوان همگانی در حمايت از دانشجويان تهران ميدهد

نهم جولای همه ما ايرانی هستيم
• دانشجويان و جوانان ايران بر عليه رژيمی تئوكراتيك و ضدتاريخی كه به يمن ملغمه‌ای از منافع تجاری با خارج و سركوب وحشتناك در داخل توانسته است به حيات خود ادامه دهد ، بپا خواسته‌اند
• ما روزنامه «ايل ريفرميستا» تظاهرات ٩ جولای برای حمايت از دانشجويان ايرانی را برگزار ميكنيم

روز نهم جولای سالگرد اولين تظاهرات بزرگ دانشجويان ايران است كه در سال ١٩٩٩ بشدت سركوب شد و يكی از جوانهای تظاهركننده به قتل رسيد. برای ٩ جولای امسال ، جنبش دانشجويی فراخوان حركت بزرگی را جهت يادبود اين واقعه داده است كه به تظاهرات نوين اعتراضی تبديل گرديده و خواستار آزادی دانشجويان دستگير شده در هفته‌های اخير خواهد شد.
در روزنامه‌ها و مطبوعات ، چند روز پيش ، پيرو فاسينو (رهبر حزب دموكراتهای چپ، دومين حزب بزرگ ايتاليا- مترجم) از سازمانهای چپ و جنبش صلح طلبی كه برای مخالفت با جنگ در عراق به خيابانها آمدند خواست كه آزمايشی از "استقلال و صداقت" خود را بنمايش گذاشته و با نفی هرگونه "نسبی گرايي" اشكال مشخصی از حمايت و همبستگی با اعتراض شجاعانه دانشجويان ايرانی را در دستور كار خود دهند.
در روزنامه كورريره دلا سرا (Corriere delld sera) پير فرديناندو كزينی (رييس پارلمان ايتاليا-مترجم) اعلام كرد كه از بی تفاوتی افكار عمومی سخت دلگير است. در حاليكه پاولو ميه لی (از روزنامه‌نگاران برجسته ايتاليايي- مترجم) پاسخ ميداد :
بنظر ميرسد كه در ايتاليا صلح ، آزادی و دموكراسی بايد منحصرا در اعتراضهای خيابانی بر عليه آمريكا و اسراييل درخواست شوند.
اين صحيح است كه اروپا بطور عام و چپ بطور خاص فرصت بزرگی را برای حمايت از مردمی كه در راستای تحقق حقوق و آزادی خويش مبارزه ميكنند از دست ميدهد. دانشجويان و جوانان ايران بر عليه رژيمی تئوكراتيك و ضد تاريخی كه به يمن ملغمه‌ای از منافع تجاری با خارج و سركوب وحشتناك در داخل توانسته است به حيات خود ادامه دهد ، بپا خواسته‌اند.
جايگزينی درخواست تغيير شرايط موجود با تلاشهايی كه در جهت رفرمهای اسلامی صورت ميگيرد ، ساده لوحی است. اكثريت عظيم مردم ايران را جوانان تشكيل ميدهند و گرايشات آنها به غرب بدليل وجود اينترنت و تلويزيونهای ماهواره‌ای از همسن و سالانشان در ١٩٧٩ بسيار بيشتر است. اين جوانان از بی تفاوتی اروپا نسبت به خود شگفت زده‌اند. خجالت آور است كه از طريق شركتهای اروپايی و در اينمورد اريكسون آنها قادر به ورود به اينترنت و ايجاد ارتباط انسانی و آزاد نباشند.
در اينترنت پيامی به پنج زبان قرار داده شده است كه اعلام ميكند:"وزارت كشور كه در كنترل به به اصطلاح اصلاح طلبان قرار دارد ورود به اينترنت را بلوك كرده است . با اين عمل خاتمی و دولتش آشكار ساختند كه تفاوتی با محافظه كاران ندارند . ما ايرانيان دست همبستگی و حمايت را بسوی شهروندان آزاده و باوجدان جهان برای مبارزاتمان بر عليه رژيم ديكتاتوری تهران دراز ميكنيم ."
با مشاهده شكايات بسياری از فقدان اين حمايت در ايتاليا، ما روزنامه «ايل ريفرميستا» تظاهرات ٩ جولای برای حمايت از دانشجويان ايرانی را برگزار ميكنيم .







نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

برقص

بخوان این شعر را، مثل کسی که دست می‌کشد بر شانه‌ی غریبه‌ای و به‌جای حرف، با خنده می‌گوید: زنده‌ای هنوز؟ پس چرا نمی‌رقصی؟ برقص! که خیابان، جای عبورِ خسته نیست جای رقصِ بی‌هواست، جای زن‌هایی‌ست با دامن‌های بلندِ رها و مردانی که خجالت را در خانه جا گذاشته‌اند. برقص! که شب از آنِ توست و فردا شاید از آنِ هیچ‌کدامِ ما نباشد. با دست‌های تُهی، با قلبی که زخمی‌ست اما هنوز می‌تپد. با صدایی که می‌لرزد اما هنوز آواز می‌خواند… برقص! پیش از آن‌که فراموشت کنند پیش از آن‌که زندگی مثل لیوانی روی طاقچه بی‌صدا بی‌صدا بی‌صدا بیفتد و تمام شود

عروسی که سپیدپوش نبود

​ قامتِ تو در آسمانِ بی‌فریاد برهنه‌تر از همیشه بی‌سپرِ سپیدِ برف و من از فرازِ قلعه‌ای فراموش‌شده به تو می‌نگرم چونان پهلوانی که زخم‌هایش بر شانۀ باد پنهان نمی‌ماند دماوند! تو خسته‌ای اما هنوز سرفرازترین مشتِ برافراشته بر پهلوی زمین هنوز آخرین ایلِ غرور در سرزمینِ خشکیده باد نامِ ما را از یاد برده‌است اما تو ایستاده‌ای حتی اگر برف پیمانِ دیرینه‌ات را شکسته باشد تویی همچنان سؤالِ بی‌پاسخِ خورشید بر پیشانیِ میهن