دانوب
زیبا میگذرد؛
چنان که انگار
هیچکس
در این رود
آخرین نفسش را جا نگذاشته است.
و کنار آب،
کفشها ماندهاند؛
جفتجفت،
بیصاحب،
رو به رود.
رود میرود
و کفشها
هنوز
منتظرِ قدمهایی هستند
که تاریخ
از آنها گرفته است.
جستجوی این وبلاگ
دلنوشتههایی از دلتنگی، عشق، تنهایی و شبهای سرد. جایی برای حرفهایی که جایی ندارند.
- دریافت پیوند
- فیسبوک
- X
- ایمیل
- سایر برنامهها
نظرات